اولين مرحله پيدايش جهان
نخستين مرحله پيدايش جهان انفجاري بزرگ بوده که کهکشانها را همچون ترکشهايي پرتاب کرده است.

در اين حالت ، دما و چگالي به طرز باورنکردني زياد بوده است، بطوري که هنوز هم اثرات آن در جهان باقي است، اخترشناسان راديويي دريافته‌اند که امواج راديويي ضعيفي در سرتاسر جهان پراکنده است. اينها در واقع پژواک ميراي امواج راديويي انفجار بزرگ هستند. به اين طريق معلوم شده است که فضا کاملا سرد نيست، بلکه در اثر گرماي حاصل از انفجار بزرگ دماي کنوني جهان حدود 3 کلوين بيشتر از صفر مطلق ، پائين‌ترين دماي ممکن است.

نظريه انفجار بزرگ
بنا به اين نظريه همه ماده و انرژي که در حال حاضر در جهان وجود دارد، زماني در گوي کوچک ، بينهايت سوزان ولي بي‌اندازه چگال متمرکز بوده است. اين آتش‌گوي کوچک بيشتر متشکل از هيدروژن و اندکي هليوم بود. در حدود 10 الي 15 ميليارد سال پيش اين آتش‌گوي منفجر شد (انفجار بزرگ) و طوفانهايي از گاز عمدتا متشکل از پروتونها ، نوترونها ، الکترونها و مقداري ذره آلفا که در اقيانوس وسيعي از آتش غوطه‌ور بودند، به فضا فرستاد. با مشاهده تغيير مکان سرخ ، انبساط آن هنور هم ادامه دارد (انبساط جهان). با گذشت زمان تراکم ماده در بسياري از نقاط اين توده گاز پديد آمد (که سحابي ناميده مي‌شود).